Kookies Consent staat nu in de officiële pluginmap van WordPress.org. Na de automatische scan keurde ook de menselijke controle de plugin goed, waardoor die staat waar WordPress-websites hun uitbreidingen toch al installeren en bijwerken. Voor beheerders verandert vooral de weg ernaartoe. Zoeken, installeren en bijwerken gaat nu rechtstreeks vanuit het WordPress-dashboard, zonder ZIP-bestand en zonder omweg. Zoek op de naam Kookies Consent. Alle downloadknoppen op deze website leiden nu rechtstreeks naar de pluginpagina op WordPress.org.
Updates en nieuws
Wat is nieuw in wpkookies.
Gepubliceerde verbeteringen in duidelijke taal, zonder gevoelige technische details.
Versiegeschiedenis
De nieuwste vermelding staat bovenaan. Toekomstige versies worden met publicatiedatum toegevoegd.
De eerste menselijke beoordelingsronde van WordPress.org noemde drie punten over 1.5.70. Alle drie zijn eerst nagemeten. Twee vroegen om een wijziging: de PayPal-verwijzingen hadden vier omleidingen nodig om aan te komen — precies het bezwaar — en wijzen nu naar PayPals eigen juridische omgeving, met één omleiding. En de readme beschrijft nu de verbindingstest in het beheergedeelte: wie hem kan starten, welke hosts hij aanspreekt, dat elk verzoek geweigerd hoort te worden in plaats van geladen, en het ene sondetype dat alleen aan het afgedwongen beveiligingsbeleid hangt. Twee andere gemelde verwijzingen zijn gemeten en zijn in orde: de server van Yumpu antwoordde bij drie van de zes verzoeken met een fout, en de privacypagina van Mapbox is er in 0,3 seconden maar weegt 489.124 bytes — precies de omvang waarbij het gereedschap van de beoordelaar zonder tijd zat. Het derde punt ging over een tweede naamprefix en bracht een echte fout aan het licht die niets met namen te maken had: een verbruikte eenmalige toestemming werd vastgelegd als een zelfgebouwde transient-rij, en WordPress ruimt zulke rijen niet meer op zodra er een persistente objectcache draait. Op zulke sites groeiden ze onbeperkt tot de bovengrens van 5000 was bereikt — daarna was eenmalig laden blijvend en geruisloos uitgeschakeld. Een markering is nu een eigen optieregel met een eigen opruiming op de bestaande dagelijkse taak, de bovengrens ruimt op voordat hij weigert, en een update verwijdert wat is blijven liggen. Een adversariële beoordeling met meerdere agenten vond vóór de levering nog vijf fouten in precies deze nieuwe code — allemaal verholpen, en 17 mutaties zonder overlevenden bewijzen het.
WordPress.org weigerde het uploaden van 1.5.69: „Tested up to: 7.0 < 7.1". Een plugin waarvan de readme achterloopt op de actuele WordPress-versie verschijnt niet in zoekresultaten. De kopregel zegt nu 7.1 — onafhankelijk bevestigd in plaats van aangenomen: de release-controle vroeg api.wordpress.org en kreeg 7.1 terug. Het bijzondere aan deze waarde: ze veroudert niet doordat wij iets veranderen, maar doordat WordPress een release uitbrengt. Geen enkele kwaliteitspoort van dit project had er ooit naar gekeken, in een bestand dat over aanname of afwijzing beslist. Voortaan vraagt de release-controle zelf naar de actuele WordPress-versie en weigert een release die achterloopt; is de interface onbereikbaar, dan zegt ze dat ronduit in plaats van een controle te melden die niet heeft plaatsgevonden. Aan het gedrag van de plugin verandert niets.
De codezoektocht uit 1.5.66 vond op een echte klantwebsite met 36 actieve plugins 17 aanbieders — en de browsercontrole trof er op twaalf pagina’s geen enkele van aan. Als vlakke lijst van gelijkwaardige items eiste het scherm zeventien beslissingen die niemand kon nemen; wie ze nam, haalde zeventien diensten in de toestemmingsbanner die de website nooit laadt. Nu beslist de meting: wat de controle werkelijk aantrof en blokkeerde staat bovenaan als werkpunt, met de datum van de meting waarop de uitspraak berust. Al het andere vouwt samen tot één regel die zijn eigen grenzen noemt — de controle bezoekt een beperkt aantal pagina’s, en wat alleen achter een formulier staat ziet ze niet. De toewijzing loopt via de herkende dienst, nooit via de hostnaam: www.google.com hoort tegelijk bij Google Maps en bij reCAPTCHA, en alleen het pad onderscheidt ze. Geen groen label zonder meting, en geen bij een afgebroken of verouderde zoekactie. Meteen mee hersteld: de zuiver diagnostische zoekknop gooide het geslaagde controlerapport van de website weg, een cachebevinding verdween na elke update in plaats van alleen bij een veranderde vraag, en een dienst die via het naastgelegen onderdeel was ingesteld bleef als voorstel staan en beweerde daarna het tegendeel van het gemetene.
De browsercontrole mislukte op elke installatie van 1.5.66 en 1.5.67. Ze liep tot het einde en werd daarna geweigerd met „de controle heeft niet alle vereiste pagina- en dienstbewijzen geleverd" — op een klantwebsite, direct na het bijwerken. De oorzaak: één getal op twee plaatsen. 1.5.66 verhoogde de doorloop van vijf interne pagina’s naar twaalf, terwijl de server die het rapport valideert zijn eigen kopie op vijf hield en elk rapport weigert waarvan het aantal van zijn eigen getal afwijkt. Dat getal woont nu alleen nog op de server: die publiceert het en de browser leest het, zodat beide niet meer uiteen kunnen lopen. Een test vergelijkt ze in beide talen, want niets anders kon dit zien: de browsersuite draait op fixtures, de PHP-tests bouwen hun rapporten uit de serverconstante en zijn het dus met zichzelf eens, en de end-to-end-test start nooit een echte controle.
Een klant werkte bij, opende het instellingenscherm en kreeg een rode waarschuwing: een cache buiten WordPress levert opgeslagen pagina’s, vraag uw hoster hem uit te schakelen. De waarschuwing was onjuist. Ze mat of de homepage ergens is opgeslagen — dat geldt voor bijna elk hostingpakket en is het onschuldige geval: de opgeslagen pagina is de anonieme, waarin toch alles geblokkeerd is. Wat toestemming echt kan breken, is een cache die diezelfde opgeslagen pagina levert aan een bezoeker met een toestemmingscookie. De controle warmt de cache nu op, bevestigt dat de pagina werkelijk wordt hergebruikt, en vraagt hem dan nog eens op met een toestemmingscookie. Een cache die daarop uit zijn opslag antwoordt wordt gemeld; een cache die vers antwoordt niet, en er wordt niets getoond. Is er wel iets te melden, dan zegt de tekst wat er misgaat en vraagt wat echt helpt — pagina’s met het toestemmingscookie doorlaten naar WordPress — in plaats van te eisen dat de cache uitgaat.
Een klantwebsite verloor haar dienstenlijst en kreeg die niet terug, omdat de plugin waarvan ze was gemigreerd verdwenen was. Herbouwen op basis van de browsercontrole leverde twee aanbieders op — die controle bezoekt een handvol pagina’s en kan alleen melden wat die pagina’s toevallig laden. WPKookies doorzoekt nu ook de geïnstalleerde code: de actieve plugins, de must-use plugins, het actieve thema en het bovenliggende thema, op de 88 aanbiedersdomeinen die de catalogus kent. Elke gevonden aanbieder is met één knop in te stellen. Een vondst wordt beschreven voor wat ze is: bewijs dat deze code de aanbieder kan aanroepen, niet dat elke pagina hem laadt. Links en deelknoppen tellen niet meer als insluiting, de aanbiederslijsten van andere toestemmingsplugins worden overgeslagen, en een zoekopdracht die vroegtijdig stopt zegt hoeveel van de website echt is gelezen in plaats van groen licht te geven.
Een productie-installatie die volledig gemigreerd was, werd met één klik op „installatie resetten” gewist. De reset staat nu achter de technische instellingen in plaats van tussen de twee blokken waarmee de beheerder werkt, en noemt het gemeten verlies van juist die website voordat hij kan worden uitgevoerd: hoeveel items de dienstenlijst heeft, of een voltooide overname en een terugvalback-up op het spel staan, en hoeveel regels het toestemmingslogboek echt heeft — geteld, niet aangenomen. Alles wat verder gaat dan een kale nieuwe installatie vraagt een tweede uitdrukkelijke bevestiging, afgedwongen door de server. Twee andere manieren om dezelfde gegevens te verliezen zijn gesloten: een lege dienstenlijst wordt geweigerd, en de editor toont wat is opgeslagen in plaats van een gefilterde weergave die verborgen diensten zou verwijderen. Op een multisite wordt de verwijderingstoestemming per site gelezen. En na een geslaagde controle zegt het scherm eindelijk dat er niets te doen is — maar alleen de server mag een website beschermd noemen, want de browsercontrole bewijst één van zes controles.
Cachewaarheid in plaats van cacheaanname. Vóór elke browsercontrole meet de plugin nu of de website echt verse pagina\x27s levert: hetzelfde voorbeeldadres wordt twee keer geladen en moet twee verschillende eenmalige tokens dragen. Een cache die twee keer dezelfde opgeslagen pagina levert, wordt benoemd en kan met één klik worden uitgeschakeld — ook een cookiebewuste cache verliest zijn vrijbrief zodra hij als oorzaak is bewezen. Een vetgedrukte waarschuwing boven aan de instellingen noemt de exacte blokkerende cacheplugins, acht extra paginacaches worden bij naam herkend, en hoster- of CDN-caches worden geïdentificeerd met concreet headerbewijs waar alleen de hoster iets aan kan doen. Elke installatie moet de controle één keer opnieuw uitvoeren.
De browsercontrole meet nu wat zij certificeert. De oude toestemmingslaag blijft tot de omschakeling zelf inhoud van derden blokkeren, dus „0 onbekende verbindingen” werd met haar hulp gemeten. Haar hooks worden nu verwijderd voor de pagina’s die de controle zelf laadt, en de omschakeling weigert een rapport dat niet zo is gemeten — elke installatie moet de controle één keer opnieuw uitvoeren. Deze versie sluit ook een verschil in URL-verwerking tussen PHP en browsers, versmalt gedeelde domeinen zoals cloudflare.com, behoudt uw toestemmingslogboek bij het verwijderen van de plug-in tenzij u anders vraagt, en begrenst de policy-header over het hele antwoord.
Wie de advanced-cache.php-dropin bezit, wordt nu uit het bestand gelezen in plaats van afgeleid uit de actieve plugins. Slechts Ă©Ă©n plugin kan hem bezitten, en niet per se een die nog draait: op een echte website hoorde het bestand bij een uitgeschakelde Cache Enabler terwijl een andere cache actief was, en de oude afleiding verklaarde die site cachevrij terwijl de dropin van een dode plugin bij elk verzoek werd uitgevoerd. Alles wat niet toe te wijzen is, blokkeert nu de controle, omdat het niet als onschadelijk kan worden aangetoond.
Een paginacache die de browsercontrole blokkeert, wordt nu met één knop binnen het begeleide traject uitgeschakeld. Tot nu toe noemde het traject de veroorzakende plugin en stuurde de beheerder naar de pluginlijst — maar de mensen voor wie deze plugin is gemaakt, kunnen niet weten welke van hun plugins een paginacache is. wpkookies onthoudt precies wat het heeft uitgeschakeld en kan het weer inschakelen. Cookiebewuste caches zoals Surge blijven toegestaan en worden nooit aangeraakt.
De aangekondigde PHP-eis klopt nu met de werkelijkheid. Alle verklaringen noemden PHP 8.1, terwijl drie klassen al die tijd 8.2 nodig hadden: op een 8.1-host stopte de plugin met een parseerfout in plaats van een bruikbare melding. Een nieuwe releasecontrole meet de eis tegen de geleverde code.
De controle leidt het testpad nu af van de dienst die zij daadwerkelijk test, niet van het eerste lid van diens toestemmingsgroep. Op een gedeelde herkomst is dat eerste lid meestal een andere dienst, waardoor de proef van niemand was en terugkwam als een onbekende vondst die de controle zelf had verzonnen.
De browsercontrole test Google Ads niet langer op een pad dat die dienst niet bezit. Op een Google-landenhost bezit hij precies zijn twee advertentie-eindpunten, dus kwamen de proeven terug als onbekende vondsten die de controle zelf had verzonnen.
De browsercontrole koppelt de toegepaste Borlabs-overname nu aan de configuratie die zij gaat meten. Elke legitieme wijziging van de dienstenlijst sinds de import liet de run anders negentig seconden lopen om daarna te worden geweigerd, zonder manier om de overname af te ronden.
Voltooit de automatische reparatie: die wijzigt de dienstenlijst, waardoor de koppeling tussen een lopende Borlabs-overname en haar browserbewijs verbrak en elke volgende run werd geweigerd. De update herstelt die koppeling nu.
Herstelt de automatische reparatie uit de vorige versie: de reparatie was juist, maar de datamigratieversie was niet verhoogd, waardoor die nooit op een bestaande installatie liep. De te ruime Google-regel wordt nu echt versmald bij het bijwerken.
Een versterkingsversie na een adversariale review van de twee voorgaande. Twee bevindingen konden een draaiende site platleggen: een te lang beveiligingsbeleid liet servers de hele pagina met een fout beantwoorden, en de late herbevestiging berekende het beleid opnieuw in plaats van het verzonden beleid te herhalen, zodat twee verschillende eigen beleidsregels toegestane inhoud konden blokkeren. Het instellen van een Google-eindpunt bewaart nu de gemeten host in plaats van het hele domein, dat advertenties, kaarten en reCAPTCHA aan Ă©Ă©n beslissing koppelde. Bestaande installaties worden automatisch hersteld.
Een vondst gaat niet langer verloren tussen twee vergelijkingswijzen: de browser meldde www.google.com/ccm/collect als onbekend terwijl de lijst hem als al ingesteld beschouwde, zodat de controle een aantal noemde en niets aanbood. Dat adres — de toestemmingsmodus van Google — wordt nu herkend als Google Ads, met de gebruikelijke instelling in één klik. En loopt de WordPress-sessie tijdens een controle af, dan zegt de controle dat in plaats van u caches te laten legen.
Een beveiligingsplug-in kon het afgedwongen beveiligingsbeleid van wpkookies ongemerkt vervangen — op zulke websites bleef de laadweg import() onbeschermd. Het beleid wordt nu na alle andere opnieuw gezet en komt naast dat van de andere plug-in te staan in plaats van het te verdringen. Een beleid in meld-alleen-modus telt niet meer als blokkeerbewijs, en ontbreekt het beleid volledig, dan noemt de controle de oorzaak in plaats van elf vervolgfouten.
Een geblokkeerd analytics- of tagmanagerscript levert geen toestemmingskader meer op. Het heeft geen plek op de pagina, dus belandde het kader boven logo en navigatie en duwde de hele site omlaag. Zulke scripts worden nu stil geblokkeerd; de keuze blijft in de banner. Zichtbare insluitingen behouden hun plaatsaanduiding waar de inhoud staat.
De catalogus herkent nu 36 aanbiedersdiensten: Microsoft Advertising komt erbij, en Hotjar, Pinterest en TikTok krijgen de adressen die ontbraken — ook op bestaande installaties. Anonieme CDN-hosts blijven bewust zonder vermelding, want niemand kan hun aanbieder of doel benoemen. De lijst op de startpagina wordt uit de meegeleverde catalogus gegenereerd en kan dus niet verouderen.
Verstevigingen uit de audit: de bewijsopslag kan niet meer worden lamgelegd door een vloedgolf, eenmalige vrijgaven kunnen de database niet meer overspoelen en een filter van derden wordt geen blijvende configuratie meer. Procent-gecodeerde adressen overleven het controlegereedschap, en een gestopte migratie ziet er niet langer uit als een lopende.
Twee beveiligingsfixes: een terugrol vóór de omschakeling zette de publieke bescherming uit, en WebSocket-verbindingen werden nooit geblokkeerd hoewel de documentatie dat toezegde. Matomo Cloud wordt niet langer als zelf gehost met de verkeerde aanbieder ingesteld. Het controlegebied trekt het groene “geverifieerd” nu in zodra een run mislukt en noemt de volgende stap direct boven de knop die hem uitvoert.
Het “Google Signals”-doelgroepbaken van Google Analytics 4 wordt nu herkend als de standaarddienst “Google Ads en DoubleClick” en is met één klik in te stellen — inclusief de landspecifieke Google-host. De vondst legt bovendien uit dat het baken een instelling van de GA4-property is: wie geen remarketing wil, schakelt Google-signalen gewoon uit in Google Analytics.
Vondsten uit de browsertest verschijnen nu zonder herladen op de lopende pagina, en herkende maar nooit ingestelde diensten — bijvoorbeeld een Tag Manager-fragment — worden eveneens vondsten, met de vertrouwde één-klik-instelling. Elke run legt vast wat hij werkelijk zag; een mislukte overdracht beweert niet langer dat de vondsten beschikbaar zijn.
Restgegevens in de database gelden niet meer als installatie: Borlabs-opties en -tabellen overleven een deïnstallatie, maar werden gemeld als “Borlabs gevonden” — op sites waarvan de pluginlijst Borlabs helemaal niet bevat. Resten heten nu resten en de begeleide overname blijft daar verborgen.
Vindt de browsertest een extern adres zonder ingestelde dienst, dan blijft de vondst bewaard en kan ze meteen worden ingesteld — met één knop bij herkende aanbieders, anders via een klein formulier dat elk ontbrekend verplicht gegeven benoemt. De begeleide Borlabs-overname verschijnt nu alleen daar waar werkelijk iets over te nemen valt.
Een op een fout gestopte migratie doet zich niet langer voor als lopend: in plaats van de voortgangsindicator en „de bewerking loopt door” staat er nu dat ze gestopt is. Ook wordt de schakelaar voor het publieke bedrijf eenduidig gelezen — ontbrak de instelling, dan beschreven frontend en Guardian de site verschillend.
De tweede ronde van de browsertest wordt nu uitgelegd. Wanneer de plugin een eenduidig herkende dienst zelf instelt, verandert de configuratie en geldt de eerdere meting niet meer — de test meet daarom precies nog een keer. De reden komt nu van de server, overleeft het herladen en noemt de toegevoegde dienst. Aan de testmechaniek verandert niets.
De eval-compatibiliteitsbeveiliging herkent nu ook Smart Slider 3 Pro, dat als afzonderlijk pakket wordt geleverd. Op die sites werd de beveiliging nooit geladen, waardoor de onschadelijke lege eval-aanroep van Smart Slider de beveiligingstest liet mislukken met een unsafe-eval-melding. De melding noemt nu de betrokken pagina en het script; „unsafe-eval” blijft verboden.
De strikt beperkte eval-compatibiliteitsbeveiliging wordt alleen geladen wanneer Smart Slider werkelijk actief is. Andere sites en geautomatiseerde browsertests worden niet meer onderschept; uitvoerbare eval-code blijft door de strikte CSP geblokkeerd.
De compatibiliteitsbeveiliging weigert nu zelf niet-lege eval-invoer, voert die nooit uit en registreert de poging voor Guardian. Alleen de exact lege no-op van Smart Slider blijft toegestaan.
De beveiliging voor exact lege eval-aanroepen blijft nu de hele pagina actief, omdat Smart Slider zijn lege callbacks na DOMContentLoaded uitvoert. Niet-lege code blijft door CSP geblokkeerd.
De beperkte beveiliging voor lege eval-aanroepen wordt nu vóór alle frontendscripts uitgevoerd. Daardoor worden ook bibliotheken gedekt die eval bij het starten opslaan, terwijl niet-lege code door CSP geblokkeerd blijft.
Lege eval-aanroepen worden tijdens de vroege paginastart tijdelijk behandeld als de werkingloze handeling die ze zijn. Lege Smart Slider-callbacks schenden de CSP niet meer, terwijl niet-lege code-uitvoering verboden en detecteerbaar blijft.
De CSP-veilige Smart Slider-correctie omvat nu ook initialisaties die rechtstreeks in de WordPress-head worden uitgevoerd. De beperkte uitvoerbuffer wordt binnen dezelfde wp_head-actie volledig gesloten.
Lege Smart Slider-callbacks zijn nu CSP-veilig zonder unsafe-eval toe te staan. Guardian detecteert ook resterende verboden eval-pogingen en stopt in plaats van een misleidend groen rapport op te slaan.
De bevindingen uit de WordPress.org-beoordeling zijn opgelost: shortcode-uitvoer wordt opgeschoond, WordPress beheert de uitvoerbuffer, ontvangen cookienamen worden strikt gevalideerd en optionele externe aanbieders zijn gedocumenteerd.
De validatie van het Guardian-rapport breidt elk concreet testdoel nu uit via de werkelijk geconfigureerde technische toestemmingsgroep. Diensten die indirect via een ander gedeeld aanbiederdomein zijn gekoppeld, worden daardoor correct samen gecontroleerd; onvolledige groepen blijven ongeldig.
De validatie van het Guardian-rapport gebruikt nu dezelfde volledige toestemmingsgroepen als de publieke interface. Technisch gekoppelde diensten met overlappende aanbiederdomeinen, zoals Google Maps en reCAPTCHA, laten een correct rapport niet langer afwijzen; onvolledige groepen blijven geblokkeerd.
De Guardian beoordeelt de zichtbaarheid van de banner nu alleen bij het echte eerste bezoek en niet opnieuw na een bewust opgeslagen weigering. Alle strikte controles van dienstblokkering en browserlaadpaden blijven actief.
Oudere begeleide Borlabs-migraties worden nu ook hersteld wanneer hun interne importprofielmarkering ontbreekt. De reparatie vereist expliciete Borlabs-herkomst en een eenduidige catalogusovereenkomst; aangepaste en dubbelzinnige diensten blijven ongewijzigd.
Gegevensreparaties hebben nu een eigen eenmalige migratieversie. Bestaande installaties ontvangen daardoor beveiligingsrelevante dienstcorrecties ook wanneer hun databaseschema al actueel is, waaronder de ontbrekende Google Maps-runtime-oorsprongen na een migratie met 1.5.27.
Begeleide Borlabs-migraties voegen nu aanbiederspecifieke runtime-oorsprongen toe aan eenduidig herkende geĂŻmporteerde diensten. Bestaande standaarddiensten worden veilig hersteld, zodat Google Maps maps.googleapis.com krijgt zonder aangepaste regels van de beheerder te wijzigen.
De browsertest probeert tijdelijke HTTP 429/503-blokkades van beveiligingsplugins nu automatisch opnieuw, vermijdt kunstmatige lokale aanvraagpieken en vermindert overbodige paginaladingen.
Doctify-beoordelingswidgets en hun scripts worden nu automatisch herkend als Ă©Ă©n externe-mediadienst, voorzien van volledige aanbiedergegevens en geblokkeerd tot toestemming.
De browsertest herkent een actieve Surge-paginacache nu als ondersteunde cookie-bewuste cache en controleert de website terwijl caching ingeschakeld blijft. Onbekende cache-drop-ins en niet-ondersteunde cacheplugins blijven veilig geblokkeerd.
Zelf gehoste Matomo die pas zichtbaar wordt wanneer een thema of plugin de beveiligde voorbeeldweergave opbouwt, wordt nu automatisch herkend aan het eenduidige scriptpad. De gedetecteerde host wordt toegevoegd als statistiekdienst van de websitebeheerder en de test start opnieuw; elk ander onbekend adres blijft geblokkeerd.
Actieve, eenduidig herkende standaarddiensten van Borlabs worden nu automatisch overgenomen. WordPress-gebruikers hoeven technische tabellen met aanbieders of domeinen niet meer te bevestigen; alleen onbekende maatwerkintegraties leiden tot een duidelijke vraag.
De automatische browsertest toont nu elke stap, de gecontroleerde dienst, de verstreken tijd en een voortdurend berekende resterende tijd. Herhaalde paginaladingen worden uitgelegd en flikkeren niet meer zichtbaar. Na een geslaagde migratietest gaat de assistent betrouwbaar door naar de omschakeling in plaats van de test opnieuw te starten.
Tijdens de Borlabs-migratie wordt ingesloten inhoud op gedeelde aanbiederdomeinen nu herkend aan het URL-pad. Zo wordt www.google.com/maps/embed automatisch als Google Maps met lokale catalogusgegevens geïmporteerd, terwijl onduidelijke algemene Google-URL’s ter controle blijven staan.
De browsertest beschouwt alleen de WP_CACHE-vlag niet langer als bewijs van een actieve paginacache. Een echte advanced-cache.php-drop-in en bekende actieve cacheplugins blijven blokkerend, terwijl de test de werkelijke respons en bescherming van de site meet.
De bevestigde volledige reset controleert nu de opschoning, maakt een nieuwe installatie-identiteit en leegt beschikbare caches. Gedeelde gegevens blijven beschermd wanneer legacy- en directorypakketten naast elkaar bestaan, terwijl netwerkactivering bestaande en nieuwe Multisite-sites initialiseert. PageSpeed-markeringen en no-transform verbeteren de compatibiliteit van de gatekeeper zonder elke optimizerconfiguratie te garanderen.
Bij het verwijderen van de plugin worden alle WPKookies-gegevens gewist. Achtergebleven oude gegevens kunnen na uitdrukkelijke bevestiging worden teruggezet.
De beveiligingskritische gatekeeper wordt uitgesloten van PageSpeed-herschrijvingen en scriptvertraging, zonder het beveiligingsbeleid met unsafe-eval te verzwakken.
De Borlabs-migratie herkent bekende aanbieders zoals SoundCloud in algemene importgegevens, voorkomt dubbele toestemmingen en controleert vrijgaven zonder kunstmatige externe oproepen.
Cookiebewuste paginacaches zoals Surge worden ondersteund, zodat elke toestemmingsstatus een eigen juiste cachevariant krijgt.
De browsertestknop past een al gecontroleerde veilige configuratie nu automatisch toe en start daarna de test.
Waarschuwingen over geïmporteerde code geven nu duidelijk aan dat ze de migratie niet blokkeren; onveilige cookie-opruiming wordt vóór uitvoering geweigerd.
Yumpu-insluitingen die rechtstreeks in inhoud worden ontdekt, krijgen nu dezelfde aanbiederinformatie als geconfigureerde diensten.
De Yumpu-migratie krijgt nu ook de bewaartermijn wanneer het bronbestand dat veld leeg laat.
Yumpu wordt bij de migratie nu als dienst herkend en voorbereid met informatie over aanbieder en privacy.
De automatische test legt nu duidelijk uit wanneer WordPress een HTML-foutpagina terugstuurt in plaats van de verwachte JSON-reactie.
Het pakket voor de WordPress-directory wordt vóór publicatie strenger gecontroleerd. Migratieherstel werkt nu ook betrouwbaar op test- en stagingsites die via een IP-adres bereikbaar zijn.
De eerste configuratie is duidelijker, verwante diensten worden consequent gegroepeerd en bekende aanbieders worden beter herkend. Automatische controles begeleiden de instellingen tot aan de goedkeuring.
WPKookies is nu beschikbaar in acht Europese talen. Bezoekers zien toestemming en instellingen in de taal van de website, terwijl beheer en dienstinformatie kunnen worden vertaald.
Bekende inhoud zoals YouTube kan eenmalig of voor alle pagina’s worden toegestaan. De keuze kan worden bekeken, ingetrokken en als leesbaar bestand gedownload.
De beveiligde preview en automatische websitetest werken sneller en betrouwbaarder op grote WordPress-websites.
Bekende video- en sociale inhoud wordt beter herkend en afzonderlijk vrijgegeven. De instellingenknop gebruikt nu het compacte logo.
De automatische websitetest werkt betrouwbaarder in meer WordPress-omgevingen.
Websites met alleen noodzakelijke diensten kunnen de migratie afronden. Ongeschikte exportbestanden worden beter uitgelegd.
Het installatiepakket is verbeterd voor betrouwbare herkenning en activering.
Invoer wordt strenger gecontroleerd en automatische kwaliteitscontroles zijn uitgebreid.
Externe inhoudscontrole, eenmalige toestemming en de begeleide migratie zijn sterk uitgebreid.
Wijzigingen in toestemming en automatische controles zijn verder versterkt.
Na een geslaagde test kan omschakeling zonder onderbreking worden afgerond. Ontbrekende fasen worden duidelijk genoemd.
Uitgestelde inhoud kan na weigering weer betrouwbaar worden vrijgegeven.
Geweigerde externe inhoud kan via instellingen worden toegestaan zonder de pagina te herladen.
Samenhangende diensten worden tijdens migratie gegroepeerd en niet dubbel getoond.
Externe insluitingen in pagina’s worden tijdens migratie gevonden en ter controle aangeboden.
Migratie vanuit huidige Borlabs-installaties is uitgebreid en beter beperkt tot gebruikte diensten.
De migratie richt zich nauwkeuriger op noodzakelijke diensten en vermijdt irrelevante vermeldingen.
GeĂŻnstalleerde versies worden beter herkend. Omschakeling blijft geblokkeerd bij onvolledige gegevens.
Een begeleide assistent introduceerde controle, automatische test, omschakeling en herstel.
Bijgewerkte bediening wordt ook met actieve websitecache betrouwbaar geleverd.
De instellingenknop werkt beter met verschillende WordPress-thema’s en optimalisaties.
Toegang tot privacy-instellingen is verder gestabiliseerd.
Het instellingenvenster kan zichzelf herstellen na wijzigingen door thema’s of caches.
De migratie is duidelijker benoemd en verwijderen werkt in meer hostingomgevingen.
Het beheer is vernieuwd als een duidelijke migratieassistent in vijf fasen.
Eerste uitgave met lokaal toestemmingsbeheer, dienstkeuze, inhoudsblokkade, intrekking en migratie.
Download de huidige versie
Kookies Consent is gratis beschikbaar in de officiële WordPress-pluginmap.